Goodby Ruby Tuesday

Hallo vriendjes en vriendinnetjes en welkom bij alweer een nieuw verhaal van de avonturen van Maikel Bergmans. 

Zoals jullie gelezen hebben in m'n vorige verslag, was het weer vorige week niet bepaald geweldig. Volgens Kevin en Jeff (de twee lab directors die ik buurman en buurman noem) was dit soort weer normaal in januari maar heel abnormaal voor november. Gelukkig stopte het vrijdag met sneeuwen en kwam de temperatuur zaterdag weer boven het vriespunt. Gisteren was het weer hier zelfs 'Hollands': 13 graden en flinke regenbuien, ik voelde me helemaal thuis. De sneeuw is nu ook weer helemaal weg. Aangezien het zaterdag lekker weer was (voor Canadese begrippen) besloten Ivo en ik om die dag de Niagara Falls te bezoeken. Aangezien het nogal onpraktisch was om met het OV naar de Niagara Falls te gaan (de laatste bus vertrok daar weer rond zes uur) besloten we een auto te huren. Ivo zou met de Greyhound naar Kitchener komen en ik zou een auto huren en hem daar op het station oppikken. 

Zo gezegd zo gedaan, donderdag had ik en auto gereserveerd en zaterdagochtend kon ik deze ophalen. We hadden de auto bij Avis gehuurd en het hele geintje zou ons nog geen 85 Canadese dollars kosten, exclusief brandstof maar dat kost hier geen drol (nog geen euro voor een liter). Wat ik meekreeg viel me op z'n zachtst gezegd helemaal niet tegen, ik kreeg de sleutels van een Chrysler 200 in m'n hand geduwd (vergelijkbaar met een Ford Focus). De auto had leren bekleding, verwarmde stoelen, verwarmd stuurwiel, een automaat en een groot touchscreen waarin je alles van de auto kon regelen (van de media player tot de climate control). Na Ivo eenmaal opgehaald te hebben schoten we de snelweg op richting Niagara Falls, een rit van ongeveer 2 uur. Na een onderweg een bak koffie gepakt te hebben bij de Tim Hortons wilde ik de snelweg weer oprijden. Bij m'n rijles heb ik geleerd dat ik het gaspedaal moet vloeren om snelheid te maken om in te voegen. Dat deed ik nu dus ook alleen ik had niet verwacht dat deze auto zo snel aan de 120 km/h zou zitten en zo'n lekker geluid maakte. Eenmaal aangekomen in Niagara Falls besloten we om eerst maar eens de watervallen op te zoeken, daar waren we per slot van rekening ook voor gekomen. De Niagara Falls bestaan uit twee watervallen, de Horseshoe Falls en de minder bekende American Falls. Ook hier weer kan ik niet met woorden beschrijven hoe machtig en overweldigend dit was. Een groep Chinezen hadden blijkbaar meer interesse in een meeuw die met ze op de foto wilde maar dat zal wel het cultuurverschil zijn. 

Na de watervallen van bovenaf bezocht te hebben besloten we om ze ook nog van onderaf te bekijken. Zo'n 100 jaar geleden zijn bij de Horseshoe Falls een observatiedeck en een gangenstelsel aangelegd zodat je de falls van onderaf en van achter kan bekijken. Bij het observatiedeck sta je ongeveer 10 meter boven het meer waar de watervallen in terecht komen en zo'n 50 meter van de watervallen af. Het water valt dus bijna naast je naar beneden en ook dit is echt geweldig. Via het gangenstelsel konden we achter de watervallen komen. Door de rotsen waren een paar openingen gemaakt zodat je letterlijk onder de waterval kon staan en het water recht voor je naar beneden zag vallen. Ondertussen hadden we al aardig honger gekregen en werd het dus tijd voor een broodje van de Subway, een foot (30 centimeter) lang broodje gehaktbal ging er dan ook met gemak in.

Na de lunch besloten Ivo en ik om naar de Skylon tower te gaan. Deze toren lijkt een beetje op de CN tower in Toronto alleen dan een stuk kleiner. Bovenin de toren had je een geweldig uitzicht op de watervallen, alleen het waaide bovenin erg hard dus we zijn niet al te lang boven geweest. Daarna zijn we naar het toeristische deel van de Niagara Falls gelopen, een soort Las Vegas achtig deel met allemaal attracties, thema restaurants en thema winkels. Zo was er een Planet Holleywood, Hard Rock Café, Coca Cola winkel en nog een winkel met alleen maar chocolade. Het geheel deed me heel erg denken aan Disney Village in Disneyland Parijs. Na hier wat rondgelopen te hebben werd het al een beetje donker dus besloten we terug te gaan naar de watervallen omdat deze vanaf vijf uur 's avonds verlicht zijn. De watervallen zijn in het donker bijna even mooi als overdag dankzij de 21 grote lampen die de watervallen in allerlei kleuren verlichten. Na eenmaal een pizza gegeten te hebben bij het restaurant van het Hilton hotel besloten we met een volle camera aan foto's weer naar huis te gaan. Het auto rijden in Canada viel me trouwens niet tegen. 'S avonds is het navigeren iets moeilijker dan overdag omdat de wegen slecht verlicht zijn en er gelden hier ook andere verkeersregels. Zo staan er op een gelijkwaardig kruispunt op elke hoek stop borden waar de Canadezen ook netjes voor stoppen en wie het eerst komt mag dan ook weer het eerst oversteken. Daarnaast mag je ook gewoon rechts afslaan op een weg ook al staat het stoplicht op rood (tenzij anders vermeld). 

Maandagochtend is Max vertrokken uit Waterloo. Zijn stage zit er alweer op en hij gaat nu anderhalve week door Canada en de VS reizen (Quebec City, Montreal en Boston) om vervolgens terug te vliegen naar Canada. Omdat zondag Max's laatste dag was zijn we met Max, Ricky, Alvin en Meghan (een vriendin van Max) wezen uiteten bij een sushirestaurant. Ricky en Alvin zijn twee aardige jongens en ik moet ook vaak om ze lachen, vooral omdat ze elkaar constant aanspreken met "nigga" (terwijl het Chinezen zijn...). Afgelopen drie weken heb ik veel aan Max gehad, dankzij hem heb ik heel snel nieuwe mensen en de stad en universiteit leren kennen. Bij deze wil ik je daar ook voor bedanken Max en ik wens je dan ook een hele fijne reis toe!  

Afgelopen week heb ik ook nog hard aan mijn project op de universiteit gewerkt. Na het gesprek van vorige week met de professor is het me een stuk duidelijker geworden wat er van me verwacht wordt en is het dus makkelijker werken. Vandaag had ik weer een gesprek met hem en hij was tevreden over mijn voortgang en daarnaast had hij nog wat tips voor me. Voor komend weekend staat er nog niet zoveel op de planning, alle grote trips die ik wilde doen heb ik nu zo'n beetje wel gedaan dus ik zal de weekenden nu moeten gaan vullen met de kleine dingen zoals een keer naar een ijshockey wedstrijd gaan kijken. 

En dan blazen we nu het verhaaltje uit, tot de volgende keer :p