The cold never bothered me anyway

Yes, I said it.

Een hele goede avond allemaal en welkom bij alweer mijn vijfde reisverslag. Het is dan eindelijk zover, ik hoopte dat het nog een paar weken weg kon blijven, maar het is sinds eind vorige week begonnen met sneeuwen.

In een week tijd heb ik weer veel meegemaakt. Vorige week woensdag zijn Max en ik naar de dj Sander van Doorn geweest. Sander draaide die avond in club Beta, een relatief kleine club maar met blijkbaar een goede naam in de dance wereld. Een dag van tevoren had Max Sander een bericht gestuurd via facebook met de mededeling dat twee jongens van de Technische Universiteit Eindhoven helemaal voor hem naar Waterloo zijn gekomen om hem te zien draaien. Helaas hebben we daar geen reactie op gekregen en hebben we Sander ook niet mogen ontmoeten, waar we stiekem wel op hoopten. Toen we vervolgens na de show naar de pizzeria liepen, om onze nachtelijke honger te stoppen, kwamen we de toerbus van Sander tegen. Enigszins beschonken hebben we heel hard "Sander" geroepen. De bus moest stoppen omdat er een auto in de fik stond in het midden van het kruispunt (en dat in het o zo rustige Waterloo) en dat gaf mij mooi de gelegenheid om (nog steeds enigszins aangeschoten) op de bus af te stappen. Daar heb ik nog even met een van de roadies staan praten die verbaasd was dat ik Nederlands sprak. 

Afgelopen weekend was de bedoeling dat ik zou gaan verhuizen naar de kamer van Max. Max ging dit weekend met Louise (een Française die een paar kamers verder op de universiteit haar stage doet)  en drie vriendinnen van Louise een weekend naar Ottawa. Helaas was een van de vriendinnen ziek geworden waardoor er een plekje vrij was gekomen in de auto. Max vroeg daarom vrijdagavond om half elf of ik zin had om mee te gaan. Ja wat doe je dan; zeg je nee en ga je lekker op je gemak verhuizen en een nieuwe jas kopen, of zeg je ja en ga je lekker een weekend naar Ottawa en verhuis je zondagavond als je weer terug bent. Wetende dat de sneeuw er de komende tijd niet minder op zal worden, en dat Ottawa nog op je todo lijst staat, was de keuze vrij simpel. Ottawa here we come!!! De twee vriendinnen van Louise hadden een auto gehuurd, een Kia Rio. Max, Louise en ik hebben de hele weg op de achterbank gezeten en dat was best wel knus (laten we het daar maar op houden :p).

De heenweg zou officieel 6 uur duren. Dat zou het ook zijn geweest, ware het niet dat Max zijn tas met paspoort en camera bij het tankstation had laten liggen. Na een half uur kwam Max erachter dat zijn tas nog bij het tankstation lag dus konden we weer terug rijden. Het tankstation kon ons telefonisch bevestigen dat ze een tas hadden gevonden, nog voordat Max kon vertellen dat hij zijn tas was vergeten zeiden ze al "Heb jij je tas hier toevallig laten liggen". Eenmaal aangekomen in Ottawa konden we inchecken in het hotel. We hadden een kamer met 2 queensize bedden en mijn eerste gedachte was dus "Ik tel hier toch echt 5 mensen". Hoewel ik het niet erg vond om het bed met 2 meiden te delen, sliepen de meiden liever met z'n drieën in een bed. Die avond hebben we de stad een beetje verkend en een pilsje gevat bij een schotse pub. Ottawa heeft niet echt een nachtleven dus om elf uur lagen we al onder de wol. De volgende dag stond het parlementsgebouw op het programma. De rondleiding door het gebouw was gratis en daarnaast kon je ook nog zelf naar de top van de toren en de memorial chamber. In de memorial chamber liggen opengeslagen boeken met alle namen van gesneuvelde Canadese soldaten. Elke dag om 11 uur 's ochtends worden de bladzijdes van de boeken omgeslagen zodat de naam van elke soldaat minstens een keer per jaar wordt weergegeven. Na de rondleiding zijn we weer Ottawa ingetrokken om het bij daglicht te zien. Naast het parlementsgebouw valt er in Ottawa vrij weinig te beleven dus één dag was ook meer dan voldoende.

Zondagavond, toen we terug kwamen van Ottawa ben ik verhuisd naar mijn nieuwe kamer. Eerst heb ik nog een kussen en deken gehaald bij de Wallmart (stond eigenlijk voor zaterdag op de planning maarja...) . Tomasz, een van mijn huisgenoten bij Maria, was zo vriendelijk om mij met m'n spullen naar mijn nieuwe kamer te brengen met zijn auto. Eenmaal daar aangekomen heb ik m'n kamer ingericht en ben ik met Max en Ricky (een van m'n huisgenoten die ook meeging naar de Chainsaw twee weken terug) wat wezen drinken. In het huis wonen Ricky, Alvin en Caplin, en Max slaapt de komende week nog even op de bank totdat hij aan zijn trip door Canada begint. Ricky en Alvin hebben beide Chinese roots en komen uit Toronto en Caplin heeft geloof ik Indonesische roots. 

Maandag had ik voor het eerst een afspraak met professor Khajepour. Tijdens de meeting werd het me eindelijk duidelijk wat er van me verwacht wordt en nu kan ik dus eindelijk goed aan de slag. Professor Khajepour is naar mijn idee een heel aardige man en ik heb dus een goed gevoel overgehouden aan het gesprek. De komende tijd heb ik elke week een voortgangsgesprek met hem dus de begeleiding is in ieder geval goed. Tot slot heb ik zojuist een nieuwe winterjas gekocht, de temperatuur lag vandaag tussen de -5 en de -10 dus een dikke jas was is wel welkom. Zolang het niet zo hard waait valt de temperatuur me heel erg mee maar als er een stevige wind staat is het toch behoorlijk koud. Nu zit ik de meeste tijd toch binnen dus zul je me niet horen klagen. Aan het eind van de week gaat de temperatuur geloof ik ook weer omhoog.

De enige grote activiteit die nog op mijn todo lijst staat, naast NY natuurlijk, zijn de Niagara watervallen. Ivo en ik zijn van plan om daar dit weekend naar toe te gaan maar dat is nog enigszins afhankelijk van het weer. De afgelopen twee weken heb ik meer gedaan dan de afgelopen twee maanden wat betreft uitstapjes :p. 

Het is hier nu iets over elf 's avonds dus ik kruip maar eens mijn bed in. Slaap lekker!